duminică, 8 noiembrie 2009

Entrer dans la lumière




Entrer dans la lumière

Comme un insecte fou

Respirer la poussière

Vous venir à genoux

Redécouvrir ma voix

En être encore capable

Devenir quelquefois

Un rêve insaisissable

Toucher des musiciens

Sourire à des visages

À quatre heures du matin

N'être plus qu'une image

Être là de passage

Sans avoir rendez-vous

Avoir tous les courages

De me donner à vous

Et vous laisser venir

Comme un amant magique

Et vous ensevelir

Sous mon cri de musique

Entrer dans la lumière

Comme un insecte fou

Respirer la poussière

Vous venir à genoux

sunt un om viu - nichita stanescu


Sunt un om viu.
Nimic din ce-i omenesc nu mi-e străin.
Abia am timp să mă mir că exist,
dar mă bucur totdeauna că sunt.
Nu mă realizez deplin niciodată,
pentru că am o idee
din ce în ce mai bună despre viaţă.
(...)


Ghicitoare!

teama patologica de suprafata ta sticloasa.

goliciunea mea nu scapa privirii tale.

incremenesc si nu indraznesc sa te prefac in cioburi.

oracol din Delphi al existentei mele...

cuprinzi si intrebare si raspuns totodata!

(oglinda)






summer blues 2009



in seara asta nu ma pot abandona in bratele tale.



e prea tarziu... iar eu...



am oasele grele si reci.



sunt umbra unei dorinte tacute,



care se cheama in desert,



dar ecoul ei se conjuga la singular.

sâmbătă, 10 octombrie 2009


"Un corp care se misca nu da nastere unui alt corp, ci umbrei,

miscarea sunetului nu da nastere altui sunet ci ecoului,

miscarea nefiintei nu da nastere nefiintei, ci fiintei."

Lao Zi, Dao De Jing

joi, 8 octombrie 2009




“Căutătorii de aur sapă mult şi găsesc puţin... ”

(Heraclit)

vineri, 2 octombrie 2009



Der Erlkönig - J.W. von Goethe

Wer reitet so spät durch Nacht und Wind?

Es ist der Vater mit seinem Kind;

Er hat den Knaben wohl in dem Arm,

Er faßt ihn sicher, er hält ihn warm.


"Mein Sohn, was birgst du so bang dein Gesicht?"

"Siehst, Vater, du den Erlkönig nicht?

Den Erlenkönig mit Kron und Schweif?"

"Mein Sohn, es ist ein Nebelstreif."


"Du liebes Kind, komm, geh mit mir!

Gar schöne Spiele spiel' ich mit dir;

Manch' bunte Blumen sind an dem Strand,

Meine Mutter hat manch gülden Gewand."


"Mein Vater, mein Vater, und hörest du nicht,

Was Erlenkönig mir leise verspricht?"

"Sei ruhig, bleibe ruhig, mein Kind;

In dürren Blättern säuselt der Wind."


"Willst, feiner Knabe, du mit mir gehen?

Meine Töchter sollen dich warten schön;

Meine Töchter führen den nächtlichen Reihn,


Und wiegen und tanzen und singen dich ein."

"Mein Vater, mein Vater, und siehst du nicht dort

Erlkönigs Töchter am düstern Ort?"


"Mein Sohn, mein Sohn, ich seh es genau:

Es scheinen die alten Weiden so grau."

"Ich liebe dich, mich reizt deine schöne Gestalt;

Und bist du nicht willig, so brauch ich Gewalt."

"Mein Vater, mein Vater, jetzt faßt er mich an!

Erlkönig hat mir ein Leids getan!"


Dem Vater grauset's, er reitet geschwind,

Er hält in Armen das ächzende Kind,

Erreicht den Hof mit Müh' und Not;

In seinen Armen das Kind war tot.